Test

“Is dat allemaal echt gebeurd wat je schrijft”, vroegen ze aan Harrie, “want het klinkt allemaal zo ongeloofwaardig”. Natuurlijk is het allemaal echt gebeurd! U denkt toch niet dat Harrie de capaciteiten heeft om het allemaal zelf te verzinnen zeker? Als ie die capaciteiten wél had gehad, was ie immers nooit ambtenaar geworden! Trouwens, waarom zou Harrie dingen gaan verzinnen, als de werkelijkheid al zo veel schrijfstof levert? John O’Mill, een van Harrie’s favoriete dichters, beschreef het mooi in zijn bundel(tje) Potsy Poems: “The absurdest thing I ever heard is that this world is not absurd” Goed trouwens om John O’Mill (die overigens op 11 januari 1915 in Breda als Johan van der Meulen werd geboren en ook onder die naam stierf, op 13 september 2005) weer eens even uit het stof te halen. Decennia geleden verschenen er diverse boekjes van hem, waarvan afbeeldingen staan op deze site . Bijzonder aan John O’Mill’s stukken is dat ze veelal zijn opgesteld in een taal die John zelf ontwi...

Zo schiet het niet op met zo'n weblog natuurlijk. In twee weken twee stukjes. Dan kun je net zo goed stoppen. Maar dat doet Harrie natuurlijk niet. Net nu de geruchten steeds sterker worden dat hij met sommige van zijn stukjes bij een groeiende groep mensen het bloed onder de nagels weghaalt zeker? Dat zou natuurlijk dom zijn. Harrie had ook deze keer een goed excuus om niet te schrijven. Na Ricardo werd Harrie nu namelijk zelf ziek. Twee daagjes maar hoor, maar voor het einde van de week had ie al vrij gepland, dus hij had weinig tijd deze week. Viel trouwens nog niet mee om ziek te zijn. Op ziektedag één kreeg ie minstens tien telefoontjes met steeds dezelfde vraag waar hij geen antwoord op wist. Via de mail kwam er óók nog een vraag, waarvan beantwoording minstens een halve dag zou kosten. Zal wel horen bij de moderne tijd, waarin iedereen -behalve Harrie trouwens- zichzelf onmisbaar acht. De vrije vrijdag zou Harrie gebruiken om samen met Dinie inkopen te gaan doen voor Sinterk...

In huize Van Geffen heerst een virus. Of zo. Harrie is zelf al een paar dagen niet lekker. En gisteravond klaagde Ricardo ook al. Hij was een beetje misselijk. Maar kinderen zeuren wel vaker, dus Ricardo ging gewoon slapen. Om kwart over twaalf schrok Harrie wakker van een schim die hem naderde. Ricardo. "Pap, ik kan niet slapen", was de boodschap. "Wil je dan bij mama slapen, op papa's plekje?", vroeg Harrie. Dat wilde Ricardo wel. En terwijl Harrie opstond om plaats te maken voor zijn jongste zoon, kotste die Harrie's kussen onder. Vandaag is Ricardo voor de zekerheid thuis gebleven. Voor de zekerheid, want Harrie had al niet het vermoeden dat er nog van enige ziekte sprake was. Dat bleek ook niet zo te zijn. Maar een heel dagje alleen met je jongste zoon is best wel eens fijn.

Lang niet geschreven. Harrie heeft het druk. Onverwachts kreeg ie namelijk ineens meteen drie klanten voor zijn nét gestarte computerhulpbedrijfje! Het is Harrie nú al duidelijk dat je sommige klanten liever kwijt dan rijk bent. Mevrouw Tzelaboç vroeg Harrie om haar pc te repareren, want ze had geen Internetverbinding. Toen Harrie het kreng bekeek, bleek dat ze de internetadapter niet had ingeschakeld. Voor leken: de stekker zat er eigenlijk niet in. Harrie herstelde alles, verwijderde nog wat rotzooi en leverde de pc af. Vier uur later belde zoon Tzelaboç. Harrie verstond hem slecht, omdat hij over een vreemd accent en een slechte mobiele telefoon bleek te beschikken. Later op de avond bleek zoon Tzelaboç ook bij voorkeur quasi ongeïnteresseerd in een stoel te hangen. Waarschijnlijk telefoneert hij ook in die houding en hangt zijn mobieltje dan ergens te bengelen, wat een goede ontvangst natuurlijk niet bevordert. Enfin, na wat doorvragen bleek Harrie door zoon Tzelaboç te worden verw...

Harrie suggereerde vorige week dat PSV-fans waarschijnlijk autisten zijn. Een conclusie die hij trok, toen hij las dat rondom Eindhoven veel autisten wonen, gevoegd bij zijn al decennialang bestaande verbazing over het feit dat iemand kan genieten van een ploeg die zulk waardeloos voetbal speelt. Gelukkig heeft Harrie al enige tijd geleden de mogelijkheid tot het geven van reacties op dit weblog gedeactiveerd. De kans dat hij verrot zou zijn gescholden door PSV-fans was anders niet denkbeeldig geweest. En dát was eigenlijk het échte ding waar Harrie het al eens over wilde hebben: over het feit dat je in dit land eigenlijk niks meer mag zeggen zonder het gevaar te lopen om te worden gestenigd. Want daar las Harrie namelijk onlangs óók over, in de Volkskrant en de trein naar Amsterdam. Het ging in eerste instantie natuurlijk weer over God en over de islam. En het ging in eerste instantie vooral ook over respect. Dat is immers de kreet waarmee de overheid ons autochtone Nederlanders toch ...

Harrie heeft een houten kop vandaag. Een kater die nog zwaarder is dan de storm die ons land eind deze maand gaat teisteren. Oorzaak: drank natuurlijk. Iets teveel gefeest gisteravond. Bier, wijn, sterke drank: alles door elkaar en in grote hoeveelheden. Natuurlijk nog even wat jonge meisjes het hoofd op hol gebracht (zie foto) en uiteindelijk toch weer de weg naar huis gevonden. Natuurlijk was er een aanleiding voor de uitspatting: Harrie krijgt een loonsverhoging die er mag wezen! Zijn werkgever heeft na maanden onderhandelen een nieuwe CAO afgesloten en nu krijgt Harrie er 0,7% bij! Een resultaat dat er mag zijn natuurlijk. Ongetwijfeld tot stand gekomen na onderhandelingen op het scherpst van de snede. Voor de poorten van de hel weggesleept. U kent die kreten wel. Stom was wel dat Harrie direct Dinie belde om het goede nieuws te vertellen. Die rende in d'r enthousiasme metéén naar Albert Heijn (die volgens Teletekst de prijzen in een jaar met 13% heeft laten stijgen) en kocht e...

Begrafenissen hebben een erotische bijsmaak schreef Harrie's favoriete schrijver, Bob den Uyl. En daar zit ontegenzeggelijk een kern van waarheid in. Want als u altijd hebt geaast op uw buurvrouw, doch in uw buurman een onneembare hindernis vond, dan keren uw kansen wellicht na zijn heengaan. Bovendien maakt de sfeer rondom een uitvaart de aanwezigen vaak ontvankelijk voor erotische bijgedachten. Dat geldt overigens natuurlijk lang niet voor alle aanwezigen: zij die daadwerkelijk diepbedroefd zijn dat een zéér naaste het aardse is ontstegen zullen er niet voor open staan. De genodigden die een zekere afstand tot de dode hebben kunnen zich daarentegen eenvoudig laten overweldigen door de emoties die met een uitvaart gepaard gaan, zeker als zo’n dienst met een moderne (alcoholische) koffietafel wordt afgesloten. De opbouw en ontlading van emoties rondom een uitvaart, Harrie is er gék op, vooral omdat het vrijwel altijd allemaal echt gemeend is. Van de doden niks dan goeds, nietwaar? ...

Harrie heeft het al eens eerder opgemerkt: hij heeft niet zo veel op met de gemiddelde mens, zeker niet als die gemiddelde mens in een een grote groep bijeen is. Dan krijgt ie last van een soort claustrofobische verschijnselen, die overgaan in een grote mate van neerslachtigheid. Daar heeft niemand wat aan, dus Harrie blijft graag weg uit grote groepen. Dat geeft natuurlijk wel beperkingen, want sommige evenementen zijn gewoon hartstikke leuk om aan deel te nemen. Hierbij denkt Harrie bijvoorbeeld aan de Huishoudbeurs, meubelboulevards op Tweede Feestdagen en televisieregistraties van Idols. Maar ook popconcerten kunnen de moeite van een bezoek meer dan waard zijn. Nou zijn de artiesten waar Harrie warm van wordt meestal niet echt populair. Daar zijn dan ook meestal maar weinig gemiddelde mensen, zodat je bij hun concerten gewoon rustig kan zitten. Toch trekken enkele van Harrie's Helden wel degelijk een flinke massa gemiddelde mensen. Die zal Harrie dus nooit in het echt kunnen zi...