Test

Na de zelfreflectie van de vorige keren nog even een algemene wereldbeschouwing voor 2007 stopt. Een agent mogen we alleen nog maar homo noemen als we 200 euro willen betalen. Van de rechtbank mocht het eerst nog gratis. Maar het Gerechtshof in Den Bosch heeft de man nu alsnog schuldig verklaard. Dat deed die man trouwens zelf al, want hij zei (volgens Teletekst) dat hij de agent wel degelijk wilde beledigen en dat homo als scheldwoord voor hem zoiets betekent als eikel of sukkel. Alsof je een snoek een vis noemt. Maar dat mag dus nu niet meer, tenzij je 200 euro betaalt. Ander goed nieuws aan het einde van het jaar is dat de snacks bij defensie niet duurder worden. Daar heeft Harrie wel een beetje mee gezeten. Defensie wilde de snacks 35% duurder maken. Op Harrie's werk zijn de snacks in een paar jaar tijd ongeveer 100% duurder geworden, omdat de prijzen 'marktconform' moesten zijn. Harrie's werkgever vertelde dat hij geen goedkoop voer meer mocht verstrekken, want dan...

Harrie wordt steeds weer een weinig opgewonden als hij het woord hoort vallen: zelfreflectie. Gelukkig kan het aan het einde van een kalenderjaar lekker vaak worden gebruikt. Bij een jaarafsluiting is zelfreflectie immers niet ongepast. 2007 was een goed Harrie-jaar. Weinig dips, als Harrie z'n werk niet meerekent. Ook dit jaar is ie op z'n werk voor 90% bezig geweest met de voorbereidingen voor een nieuwe wet die er moet gaan komen. Harrie vindt die wet een gedrocht, maar als degenen die er echt verstand van hebben vinden dat die wet er moet komen en als Harrie's baas vindt dat Harrie de man bij uitstek is om ervoor te zorgen dat Harrie en zijn collega's goed worden voorbereid, wie is Harrie dan om tegen dat verzoek in te gaan? Tuurlijk, Harrie heeft in de afgelopen twee jaren wel verteld dat de nieuwe wet niet gaat doen wat ie belooft. En tuurlijk, iedereen aan wie hij het vertelde heeft braaf geluisterd. Maar degenen die uiteindelijk de beslissingen nemen hebben ...

Eerlijk is eerlijk: je ziet er bijna niks van, dat Dinie is uitgeschoten met de tondeuse. Eens in de zoveel weken neemt Dinie Harrie (qua haar) onder handen. Normaliter zet ze dan het kammetje met volgummer -1- op de tondeuse. Dinie laat de tondeuse daarna een nauwkeurige rondgang over Harrie’s schedel maken. Aan het einde wordt kammetje 1 verwijderd. Dan neemt Dinie Harrie’s nek en de rondingen bij zijn oren met de kale tondeuse nog even extra te grazen voor ultieme plaatselijke gladheid. Tegen die tijd heeft Dinie trouwens meer dan genoeg van Harrie. Harrie is namelijk nogal een voorstander van ‘inleving’. Hij verwacht dat Dinie haar rol als thuiskapster serieus neemt. Harrie op zijn beurt probeert zich zoveel mogelijk in te leven in zijn rol van klant. Maar wat ie ook probeert, of het nou praatjes zijn over het weer, bekende Nederlanders of de vakantie, Dinie zegt niks terug. Ze raakt alleen maar geïrriteerd. Elke keer weer. Vrijdag zou Dinie Harrie nog even bijwerken voor het weeke...

Zelfreflectie. Harrie vindt het een prachtig woord. Vooral omdat zelfs Marco van Basten het in de mond nam. Harrie moet daardoor nu steeds aan loodgieterstypes denken als het over zelfreflectie gaat. Zo'n knoestige, kalende werkmens, met een zandkleurige overall over een zwart T-shirt met daarop de tekst "I Love Salou". Op de bovenbeendikke en met ketelvet besmeurde arm een mislukte tattoo, die een vriend na een avondje flink doorzakken heeft gezet met behulp van vulpeninkt en een aangepunte paperclip. Zo'n echte arbeider dus, met wie je een kop koffie drinkt nadat hij op kerstavond je put heeft ontstopt. Je vraagt hem in je onnozelheid of hij het niet vervelend vindt dat hij op kerstavond in de storingsdienst zit en dan antwoordt die bonkige knoest: "ach, wat is vrijheid zonder wijsheid, en zonder deugd? De grootste van alle mogelijke kwaden; want het is dwaasheid, verdorvenheid en gekte, zonder onderwijs of beperking." Zelfreflectie dus, want er is bijna w...

Of Harrie wel goed bij zijn hoofd is, werd gevraagd. En of iemand zijn gezicht eens even moest verbouwen. En dat allemaal omdat Harrie in de vorige aflevering vertelde dat hij de oproep van oudere feministen aan de nieuwe vrouwenlichting om hun stem te laten horen onnodig vindt. Vrouwen praten namelijk al de hele dag, vooral tegen hun mobiele telefoon, die naar Harrie's inschatting vanaf 2015 bij de geboorte aan meisjeshanden zal zijn vergroeid. Onze aftredende bondscoach zou wel raad weten met de ongenuanceerde kritieken die Harrie te verwerken kreeg en de criticasters oproepen tot enige zelfreflectie. Na de commentaren is Harrie voor de zekerheid nog eens extra op kwakende vrouwen gaan letten en het is waarschijnlijk nog erger dan hij al dacht. Het is Harrie nu namelijk ook al opgevallen dat vrouwen zelfs bij de yogalessen hun kop niet kunnen houden. Harrie sluit zich normaliter gewoon af voor de 14 vrouwen met wie hij een yogagroep vormt. Maar vandaag nam hij de proef op de som...

Leuk hoor, computers repareren. Maar het moet niet te druk worden. Harrie houdt nauwelijks tijd over voor wat anders. Gelukkig had ie maandag wel tijd om Dag te lezen. Dag is -noodgedwongen- Harrie's nieuwste lijfblad. De landelijke dagbladen kunnen hun krant niet op alle beloofde dagen bij Harrie brengen. Dan zou ie het Eindhovens Lachblad natuurlijk nog kunnen nemen, maar Harrie leest liever een krant. Voor Dag is Harrie zélf verantwoordelijk. Die moet ie bij Albert Heijn halen en daar komt ie maar twee keer per week. Zo is Harrie verworden tot een deeltijd-krantenlezer. Altijd nog meer natuurlijk dan de gemiddelde medemens, die de krant massaal helemáál links laat liggen. Op de voorpagina van de maandagse zag Harrie een interessant artikel. Het ging over vrouwen. Die blijken een tweede emancipatiegolf te willen gaan starten. Kan ook zijn dat ze de eerste nieuw leven willen inblazen, daar wil Harrie even van af wezen. Wat Harrie trof was de mededeling dat 'vrouwen van zich mo...