Test

(vervolg) Koud Om acht uur kijken Dinie en Harrie elkaar eens aan. Ze hebben het koud en niet zo'n beetje ook. De vrij grote hoogte waarop ze zich bevinden zal daar -samen met het regenwater dat natuurlijk koud optrekt- wel de oorzaak van zijn. In elk geval is de kou een mooi excuus om vroeg te gaan slapen. Maar van slapen komt de eerste nacht weinig. En als Dinie niet de tegenwoordigheid van geest zou hebben gehad om een T-shirt voor Harrie mee te nemen om in te slapen, had Harrie waarschijnlijk helemaal niet geslapen. Het is namelijk ij-zig koud. Ricardo heeft er geen last van en Willie maar een beetje, maar Dinie en Harrie wanen zich in een vriescel. Zo koud hebben ze het nog nooit gehad. Af en toe vallen ze even in slaap, maar even zo vaak worden ze weer wakker en voelen ze zich net twee sneeuwpoppen. Tegen achten vindt Harrie het welletjes en staat hij op. Hij trekt zijn oude kleren even aan, pakt zijn jas, doet Elvis zijn halsband om en gaat naar buiten. Dan blijkt dat de zo...

(vervolg) De omgeving Nadat de tent naar tevredenheid is geplaatst en de tassen zijn uitgepakt, is het tijd om het dorp te gaan verkennen. De kronkelweg van Leiwen naar het Landal-park wordt nu in omgekeerde richting geslecht. Harrie ziet nu pas dat ze zich in een prachtige omgeving bevinden. Vanaf de berg is prachtig te zien dat de Moezel in het dal een lus maakt. Leiwen is vanuit de hoogte niet meer dan een kleine puist aan één kant van de lus. Van bovenaf zijn nog meer puisten aan beide zijden van de Moezel te zien, maar Harrie kent hun namen niet, omdat hij geen kaart van de omgeving heeft. Verder valt op dat wijnbouw een belangrijke bron van inkomsten is voor de mensen in deze streek. De bergwanden zijn voor zover het oog reikt vrijwel volledig bezet met wijnranken. Dinie kan dat nauwelijks bevatten, omdat de berghellingen uitermate steil, hard en dor zijn. Harrie is nooit erg snel onder de indruk van dit soort dingen en zal zich pas enkele dagen later realiseren dat het inderdaa...

(vervolg) Het opzetten van de tent De berg waarop het Landal-park ligt, baadt in zonneschijn. De donkere regenwolken zijn nog wel zichtbaar, maar ze omhullen een andere berg. Dinie en Harrie beginnen dan ook vol goede moed de vouwwagen uit te klappen. Het is pas de tweede keer dat ze dat doen, zodat er van enige routine nog geen sprake kan zijn. Gelukkig hebben ze de verschillende buizen waarop de voortent rust de vorige keer wel van handige gekleurde labels voorzien. Daardoor staat het metalen frame binnen enkele minuten. Lastiger blijkt het om het doek op de juiste wijze om het frame te draperen. Aan het feit dat het doek op enkele punten vervaarlijk onder spanning komt te staan, kunnen ze opmaken dat ze ergens een fout maken. Toch lukt het om het metalen frame met doek te bedekken voordat de regen, die zoëven nog op de andere berg viel, nu op het Landal-park valt. Gelukkig is het maar een klein buitje. Dinie gaat de tassen uitpakken en vraagt Harrie om de tent met de haringen vast ...

Harrie's boeiende reisverslag moet even worden onderbroken voor de beschrijving van een historische gebeurtenis. Elke goede vader moet immers ten minste één keer in zijn leven met zijn zoon naar Ajax. Harrie en Willie willen dat al lang een keer doen, maar Harrie durft nooit. Elke keer als hij naar Ajax gaat kijken verliezen ze of spelen ze gelijk. Scoren doen ze dan in elk geval bijna nooit. Telt ie Bergeijk-Ajax in de jaren 70 (0-20?) niet mee natuurlijk. Harrie wordt er zó bijgelovig van, dat ie er zeker van is dat zijn aanwezigheid ongeluk brengt. En dus spreken ze af om een keer naar een 'zekerheidje' gaan: een wedstrijd die Ajax zéker gaat winnen. Ajax-Excelsior bijvoorbeeld. Of tegen NEC. Maar ja, Ajax in de huidige vorm? Dan bestaan zekerheidjes niet. Toch bedenkt Harrie vorig weekeinde ineens om naar Ajax-Twente te gaan. Juist een hele zware wedstrijd voor Ajax, met veel druk. Winnen moeten ze, om kans te maken op veel geld volgend jaar. Daar kunnen ze geen bijgelo...

(vervolg) De reis Precies om tien uur geeft Dinie het sein voor vertrek. Om tien over tien wordt een zonovergoten knooppunt Leenderheide gerond en vraagt Ricardo voor de eerste keer hoe ver het nog is. Om kwart over elf werd is Harrie het gezeur beu en last hij een eerste stop in. Het is dan nog steeds zonnig, maar wel koud. Elvis heef -net als de kinderen- een half tabletje tegen wagenziekte gehad, wat hem er niet van weerhoudt de hele achterbank onder te kwijlen. Hij mag er als eerste uit om te plassen. Een half uurtje later start de tweede etappe. Ricardo merkt op dat het nu dus nog maar iets meer dan een uurtje rijden is. Op zich heeft hij de oorspronkelijke eindtijd dus goed onthouden, maar de pauze niet meegerekend. Zijn teleurstelling wordt er niet minder op als de zon achter steeds donkerder grijs wordende wolken verdwijnt en als de regen luttele minuten later met bakken uit de lucht valt. Gelukkig wordt het al snel weer droog. "Ik hoop niet dat we de tent in de regen op...

(vervolg) Harrie is zich een paar jaar geleden gaan afvragen waarom hij eigenlijk meedeed met het zwart maken van Duitsers. Hij was in die tijd nogal druk bezig met de handel in audio-apparatuur uit de topklasse. Duitsers weten veel beter dan Nederlanders wat écht goede audio-apparatuur is en Harrie heeft zodoende een aantal keren met Duitse verkopers te maken gehad. Daarbij bleken die Duitsers inderdaad nogal te verschillen van Nederlanders: ze waren meestal eerlijk, behulpzaam en vriendelijk. Sindsdien is zijn visie op Duitsers nogal veranderd. Daarnaast kan Harrie niet goed maat houden. Dat, gevoegd bij zijn veranderde kijk op Duitsers, heeft ertoe geleid dat de familie Van Geffen een weekje op vakantie in Duitsland gaat. En het mooie is, dat ze er precies zijn tijdens de dodenherdenking en de viering van de Nederlandse bevrijding. Een prima gelegenheid om eens te kijken hoe dat in Duitsland leeft. Natuurlijk gaan ze met de vouwwagen. "Kamperen is voor de armen", meldde ee...

Op 2 mei 2008 meldde de krant dat een Chinese buschauffeur door roekeloos rijgedrag 18 doden had veroorzaakt. In eerste instantie is zo'n bericht natuurlijk niets bijzonders. Nederland staat bekend om z'n goede opleidingsmogelijkheden, maar als je ziet hoe de gemiddelde automobilist hier rijdt, dan zou je denken dat een rijbewijs bij twee pakken vanillevla cadeau wordt gedaan. Dat een Chinese buschauffeur dus nóg slechter rijdt, ligt gewoon in de lijn der verwachting. Nee, wat opviel aan het bericht was dat er geen Nederlanders onder de slachtoffers waren aangetroffen. Je kunt immers geen plek ter wereld meer noemen, of er lopen Nederlanders rond. Normaal heb je dat natuurlijk niet zo in de gaten. Zelf ben je hard aan het werk, om je hypotheek te kunnen betalen en de monden van je bloedjes van kinderen te kunnen voeden. Pas als er ergens ver weg een ongeluk gebeurt, wordt je ermee geonfronteerd: Nederlanders zitten áltijd óveral. Maar.....zelden in Duitsland. Bijna 70 jaar star...

Harrie was even een week op vakantie. Vanaf morgen zal hij enkele bevindingen van die week hier beschrijven. Zijn er ondertussen op de thuisbasis andere, meer algemene dingen gebeurd in die week? Jazeker! Harrie heeft de visitekaartjes ontvangen die hij voor de vakantie had besteld. Visitekaartjes die hij wil uitdelen aan mensen die misschien gebruik willen gaan maken van de diensten die hij als tekstschrijver wil gaan aanbieden. 500 visitekaartjes moesten voorlopig wel voldoende zijn en die had hij besteld. Bleek dat er een taalfout in stond, wat slordig is voor een tekstadviseur. En die kaartjes kunnen dus direct de vlakspoeler in. Verder is de buurt waarin Harrie woont in één week helemaal groen geworden. Vlak voor vertrek had Harrie nog gezien dat een beukenhaagje op de favoriete uitlaatroute van Elvis op sterven na dood leek. Harrie had er de gemeente nog over willen bellen. En nu? Nu is die haag ineens helemaal groen! Het lijkt wel reïncarnatie. Dan is Bebby morgen jarig. Van har...