Test

Harrie had ooit een Frans vriendinnetje met een Peugeot 106. Het kind (laten we haar voor het gemak Sylvie noemen) was nauwelijks groter dan vijf en een halve voet en reed auto alsof ze levensmoe was (wat overigens inderdaad af en toe het geval was, maar er in het kader van deze serie niet echt toe doet). Sylvie mocht in haar vrije tijd graag zo hard mogelijk over het Franse platteland scheuren. Op die tochtjes nam ze bij voorkeur haar vriendin Annick mee, die dan op haar knieën op de passagiersstoel naast Sylvie ging zitten. Terwijl Sylvie de Peugeot dan plankgas zo dicht mogelijk langs de berm stuurde, probeerde Annick zo ver mogelijk uit het geopende raam te reiken en de bloemen uit de berm te plukken. Harrie was in die tijd nog niet zo'n verkeersheld. Geluk bij een ongeluk was dat hij altijd achterin moest zitten, maar prettige herineringen aan die tochtjes heeft hij niet. Het meeste angstzweet brak hem uit tijdens het ritje waarbij Sylvie met volle snelheid twee fietsers van a...

In een analyse van mogelijke veranderingen in Frankrijk tussen 1970 en nu mag een aparte paragraaf over vrouwen natuurlijk niet ontbreken. En dat niet in de laatste plaats omdat Harrie anders scherpe kritiek van het Front Vrouwen Voorop riskeert. Als Harrie eerlijk is, houdt ie eigenlijk het meest van kleine vrouwen met een donkere huid en dito haar. Met die voorkeuren heeft ie natuurlijk nooit veel aan de gemiddelde Nederlandse vrouwen gehad. Die zijn van oudsher immers vooral blond, bleek en reusachtig. Franse vrouwen voldeden meestal juist wél aan Harries dromen. Vaak hadden ze donkere haar, een bescheiden lengte en een getinte huidskleur, die steeds wat getinter werd naarmate de Middelandse Zee dichter bij hun woonplaats lag. Maar dit jaar viel het Harrie op dat de vrouwen in Frankrijk hem nauwelijks meer opvielen. Liep voorheen het kwijl hem langs de lippen als Thionville was gepasseerd, nu viel de eerste Française hem pas ter hoogte van Lyon op. En in de eerste dagen van zijn vak...

Vorige keer ging het over stinkende Fransen. De stap naar de Franse supermarkten is dan niet zo groot. Want stinken kunnen ze, de Fransen, maar ook hun supermarkten. Harrie heeft altijd gedacht dat vis de stank in Franse supermarkten veroorzaakte. Een beetje supermarkt in Frankrijk verkoopt vis, die de hele dag op ijs ligt. Harrie eet zelf niet echt graag vis, maar hij kíjkt er wél graag naar, in een Franse supermarkt. Het is zelfs een van Harries favoriete bezigheden als ie in Frankrijk is: supermarkten bezoeken en de vissen bekijken. Franse supermarkten weten hoe ze vis op ijs moeten draperen om Harrie te imponeren. Paar citroenen en wat potjes verse kruiden erbij en het water loopt zelfs Harrie in de mond. En toch vreest Harrie dat die versheid bedrieglijk is. Volgens hem hoort echt verse vis niet te stinken. En eerlijk is eerlijk: in Franse supermarkten kan hij de visafdeling met gesloten ogen vinden. Toch is vis niet altijd de oorzaak van supermarktstank. In de dichtst bij zijn ca...

Terzake dan nu. Twee inleidingen is er eigenlijk minstens een teveel. Verandert Frankrijk? Harrie zal pogen die vraag te beantwoorden door zijn ervaringen met het Franse leven door de jaren heen te evalueren. En dat aan de hand van alledaagse en herkenbare onderwerpen. De vermeende stank van de Fransen is het eerste van die onderwerpen. 35 jaar geleden stonden Fransen namelijk te boek als notoire stinkers. Harrie weet dat aan een verschil in voedingsgewoonten. In Nederland at iedereen toen immers nog gewoon boerenkool met worst, of sperciebonen met karbonade. In Frankrijk at iedereen knoflook. De hele dag door. Harrie heeft Fransen in eerste instantie nooit als stinkerds ervaren. Misschien dat dat ook komt doordat Harrie in zijn eerste bezoeken aan Frankrijk meer bezig was met belangrijker dingen? En toen ie wat ouder werd, at de gemiddelde Nederlander inmiddels misschien al wel meer knoflook dan de gemiddelde Fransman. Daardoor hoort Harrie de kreet 'Fransen stinken' steeds mi...

In 1973 was Harrie 12 en ging hij voor het eerst op vakantie. Dat is tegenwoordig natuurlijk nauwelijks meer voor te stellen. Moderne kinderen komen al op Bali terwijl ze nog niet kunnen lopen, of beklimmen met hun ouders de Himalaya voor ze op de basisschool zitten. Harries eerste vakantie was niet eens met zijn ouders, maar met Bebby en diens familie. Het was een onvergetelijke ervaring, waarvan Harrie zich nog wel wat details herinnert. Ze zaten met 7 man in een Volvo stationcar: Bebby's ouders, Bebby's twee zussen, één van zijn broers en natuurlijk Bebby en Harrie. De reis ging naar de Camargue en duurde drie dagen. De eerste stop was in Dijon. Ergens onderweg moest Harrie plassen, maar vond geen wc achter het bordje TOILETTES bij het tankstation. Wel was daar een gat in de grond, met iets daarvoor aan de zijkanten twee verhoginkjes. Harrie was dan wel een beginnend reiziger, maar hij had al snel door dat je je voeten op die verhogingen moest zetten. In dat gat kon je dan p...

Harrie schept niet (meer) graag op. Vroeger had ie vaak een grote mond en voelde hij zich soms heel wat. Ter compensatie voelt ie zich de laatste 20 jaar soms heel wat minder. Niet dat dat elkaar nou écht compenseert, maar het getuigt in elk geval opnieuw van het feit dat zelfreflectie en Harrie een twee-eenheid vormen. Marco van Basten zou er jaloers op zijn. Toch gaat Harrie in de komende stukken even vertellen hoe het naar zijn mening met Frankrijk is gesteld. Om wat preciezer te zijn: Harrie wil al bloggend gaan proberen vast te stellen of Frankrijk is veranderd in de laatste 35 jaar. Zonder opnieuw te vervallen in de onbescheiden momenten van weleer vindt hij dat hij daar een behoorlijk oordeel over kan vellen. Dit jaar is het namelijk precies 35 jaar geleden dat Harrie dat land van knoflookhappers met enige regelmaat bezoekt. Dat realiseerde Harrie zich tijdens de laatste vakantie, waarin hij ook vaststelde dat de liefde tussen hem en het blauwschimmelland afbrokkelt als een goed...

De familie Van Geffen is weer thuis en ook deze keer weer heelhuids. Pogingen van twee vrachtwagens en een Renault Scenic met caravan om de Van Geffens van de weg te drukken wist Harrie te pareren. Eigenlijk zou Harrie zondag pas terugkeren. Maar het was heet in Frankrijk. Bovendien werden Dinie's broer en zijn vrouw eerder dan verwacht voor het eerst ouders. Dinie wilde haar eerste échte neefje natuurlijk graag zien. Ricardo, Willie en Harrie trouwens ook en daarom werd de terugkeer een halve week eerder ingezet. Harrie wil de trotse ouders trouwens nog even publiekelijk feliciteren vanaf deze plaats! Het was dus een vakantie met veel en hete zon. Daardoor heeft Harrie twee weken vrijwel niets gedaan. Niet eens een Nederlandse krant gelezen! En ook de Televaag heeft hij twee weken kunnen vermijden (al zag hij in een flits in een boekhandel een exemplaar waarin met de angstaanjagende kop dat 80% van de Nederlandse vrouwen dit jaar niet in bikini durft te lopen, omdat ze zichzelf te...