Test

"Het zit hem in de luifel niet maar in hetgeen gij eronder ziet." Harries moeder bezigde deze tegelspreuk met regelmaat. Het was ook een van de meest verstandige dingen die ze wist te vertellen. Harrie moest vandaag aan deze wijsheid denken, omdat hij is overgestapt van een grote laptop op een netbook. De diameter van het beeldscherm van zijn oude laptop was ongeveer 40 cm, die van zijn notebook nog geen 25. Daarnaast is zijn netbook drie keer lichter dan de laptop. In de praktijk gebruikte Harrie die grote laptop alleen maar om weer een andere laptop op afstand te bedienen en om er zijn mail op te lezen. Maar als ie even iets wilde schrijven, was het een hoop gedoe, zo'n grote en zware laptop. Nu heeft ie dus zo'n klein netbook gekocht. Alles wat ie met zijn grote laptop kon, kan ie ook met dit kleine ding. En het leuke is dat ie hem bijna in zijn binnenzak kan stoppen, zo klein is ie. Nóg leuker: volgens de fabrikant kan je het ding 8 uur gebruiken met één accuvoed...

De afgelopen kerst is officieel tot Witte Kerst verklaard. Bij Harrie in de straat was het vooral een Grijze Kerst of een Blubberige Kerst, maar eerlijk is eerlijk: er lag zo her en der wel degelijk nog wat origineel witte sneeuw. In 1981 was de vorige officiële Witte Kerst (wie bepaalt dat trouwens wanneer kerst Witte Kerst mag heten? Is daar een clubje voor?). Toen was Harrie 20 en met hele andere dingen bezig. Voor zijn gevoel was dit dus wel zo'n beetje de eerste Witte Kerst. Omdat iedereen altijd zo hoopt op een Witte Kerst en hij zich dus eigenlijk gewoon Witte-Kerst-Maagd voelde, was ie reuze benieuwd om te ondervinden wat zo'n Witte Kerst nou zo anders maakt dan een Gewone Kerst. Als ie terugkijkt en eerlijk is, viel het hem een beetje tegen. Het was wel gladder dan andere kersten, omdat de gemeente Nuenen niet strooit buiten de drukkere wegen. Nou was er toch best veel sneeuw gevallen in de dagen voor kerst en samen met de ijzelige motregen die daarna was gekomen was H...

Wie was dit jaar de beste politicus? Wie had de hoogste zonnebloem? Wat zijn de beste (?) 2000 platen aller tijden? Het jaar is bijna afgelopen en dan is het blijkbaar lijstjestijd. Harrie vindt het grote onzin. Niet dat ie niet weet hoe hij ze moet maken hoor! Als kind maakte hij elke paar dagen een nieuwe top 30 van zijn favoriete singles. Later was ie in zijn hoofd steeds bezig met het op populariteit rangschikken van zijn vrienden en vriendinnen in lijstjes. Maar nu is ie zo ver dat ie alleen nog met meewarige blik naar lijstjes kijkt. Alle reden dus om weer eens een lijstje te maken, want dingen waar je een hekel aan hebt, daar moet je doorheen, zegt de dokter altijd. Harrie kennende ligt het dan voor de hand om een muzieklijstje te maken, maar hij is er wel achter dat dat onzinnig is. Bij elke sfeer en/of gemoedstoestand hoort voor hem een ander lijstje. En toen schoot het hem meteen te binnen: een lijstje met kerstmuziek! De sfeer en Harries gemoedstoestand zijn rond kerst alti...

Mensen zeggen vaak niet wat ze bedoelen. Vaak is dat om te verdoezelen dat ze eigenlijk niet weten waar ze over praten, of omdat ze een verborgen agenda hebben. Dat gebeurt vaak op Harries werk. En soms durven mensen gewoon niet te zeggen wat ze echt vinden. Dat kom je eigenlijk overal wel tegen. Harrie wil het vandaag even hebben over een derde vorm van draaikonterij, waarvan het lijkt dat niemand hem opvalt, maar waar Harrie helemaal allergisch voor is: het gebruik van verkleinwoorden. Voor de duidelijkheid zal ie een voorbeeld van dicht bij huis geven, dan is meteen duidelijk waar zijn allergie vandaan komt. Wordt en passant meteen wat duidelijker waarom Harrie weleens met Het Leven worstelt. Harries moeder hield rond 1970 op met leven, al overleed ze pas in 2002. Rond 1970 ging Harries vader bij haar weg en die klap heeft ze nooit verwerkt. Om het leven op de moeilijke momenten wat draaglijker te maken, greep ze weleens naar de alcohol. Harrie gruwelt nóg, als hij denkt aan de gemi...

Bestaat God? Harrie denkt van niet, maar hij gelooft wel dat er Iets is. Dat geloof is ontstaan doordat bepaalde dingen in zijn leven steeds weer terugkeren, alsof Iets ze stuurt. Met één van die dingen werd Harrie gisteren weer geconfronteerd: de factor Tijd. Harrie merkt steeds weer dat Iets bepaalt dat voor sommige handelingen een bepaalde tijd nodig is. Mooi voorbeeld is als ie samen met de kinderen een mooie film zit te kijken en dan even snel wat te drinken voor ze wil pakken. De film stopzetten is soms geen optie, zodat Harrie dan probeert tijdwinst te boeken door bijvoorbeeld twee glazen vanuit twee verschillende flessen te vullen. Dat gaat bijna nooit goed. Soms stroomt het ene glas al over, als het andere pas half vol is. Vaak ook giet hij de inhoud van één der flessen in de keukenla, omdat ie teveel naar de andere fles kijkt. Het eindigt er dan mee dat Harrie aan de slag moet met een keukendoekje, om de plakkerige rotzooi op te ruimen. En aan het eind van de catering-ronde k...

Harrie houdt van allerlei soorten muziek, als die maar een ziel heeft. Wat dat betreft is het wel vreemd dat ie niet van originele Spaanse muziek houdt. Daarin wordt de gitaar altijd op passievolle wijze bespeeld. Verder heeft ie nog nooit een Spaans lied gehoord waarin het woord 'corazon' ontbreekt. En toch vindt ie er geen moer aan. Begrijpelijker is wel dat Harrie niet van R&B houdt. Alleen aan de naam heeft ie al een hekel. Vroeger, toen Harrie nog haar op zijn hoofd had, had je rhytm and blues als muziekstroming. Dat werd toen ook weleens afgekort als R&B, maar was toch vooral rhytm and blues. Mooie, uptempo muziek, die duidelijk op jazz was gebaseerd. Gaandeweg kwamen er blues- en gospelinvloeden bij, maar het was en bleef een swingend geheel. Een aantal jaren geleden hoorde Harrie de kreet R&B ineens steeds weer gebruiken. Omdat ie dan nooit de muziek hoorde die erbij hoorde, besteedde hij er verder weinig aandacht aan. Tot ie er op een gegeven moment achter ...

Time flies when you're having fun, luidt het gezegde. Harrie kon dan ook nauwelijks geloven dat het gisteren al een jaar geleden was dat zijn vader Jan overleed. Harrie heeft zijn slechtste jaar sinds 1993 achter de rug en toch voelde het alsof zijn vader pas een paar maanden geleden stierf. Ter nagedachtenis hadden de meeste van zijn kinderen met aanhang besloten om gezamenlijk uit eten te gaan. Toen het erop aankwam om een geschikt restaurant te vinden kwam Harries oudste zus met een briljant idee: het restaurant dat Jan zélf in de jaren zeventig gestart was! Jarenlang was Jan druk (en uitermate succesvol) geweest als directeur van een fabriek in lederen kleding. Eind jaren 60 (hij was toen rond de 40) moet hij beseft hebben dat hij wel veel succes en geld, maar weinig levensvreugde had. Hij verliet toen zijn bedrijf, zijn gezin en zijn luxe bungalow en besloot terug te gaan naar de basis. Hij verhuisde naar een enkel kamertje in Eindhoven en nam zich voor om met zo min mogelijk ...

"Computers zijn om naar porno te kijken, niet om muziek mee te maken." Harrie hoorde dat iemand op Omroep Brabant TV beweren, rond 6 uur 's ochtends, terwijl ie alleen even Teletekst wilde kijken. Goed, de man die het zei kwam uit Eindhoven, dus verzachtende omstandigheden genoeg, maar de zelfverzekerdheid waarmee de man het zei en het feit dat hij zelf ook muzikant bleek te zijn, verontrustten Harrie toch. Er lopen genoeg domme mensen op deze aarde rond, die stellig gebrachte nonsens zomaar voor waarheid aannemen als het op de televisie wordt gezegd. Harrie wil daarom toch even wat tegengas geven en het nog maar eens opnemen voor elektronische muziek in het algemeen. Zonder daarbij afbreuk te doen aan 'gewone' muzikanten natuurlijk: als iemand iets goeds kan met een traditioneel instrument als een gitaar, drums of desnoods een ukelele, dan is Harrie de eerste om dat te waarderen. Maar Harrie durft óók te stellen dat makers van elektronische muziek zeker iets toe...

Harrie komt niet vaak in de kerk, maar vorig weekeinde zat ie er twee keer. Op zaterdag in Nuenen, bij de uitvaart van Sonja . En op zondag in Deurne, in de kapel van Hotel Willibrordhaeghe . Vroeger hoorde die kapel bij een klooster, nu is hij een onderdeel van wat de uitbater een 'conferentiehotel' noemt. Harrie was er samen met Dinie, omdat Gerard van Maasakkers er optrad. Achteraf bleek het optreden trouwens anders te verlopen dan Harrie had verwacht. Kern van het optreden was namelijk de viering van het tienjarig bestaan van Wereldmuziekkoor Makandra . Gerard van Maasakkers was als gast uitgenodigd. Harrie nam aan dat het koor hem zou begeleiden. In werkelijkheid zong het koor zelf 2 keer 25 minuten zonder Gerard en aan het eind van de middag zong Gerard dan nog een half uur zonder koor. En ook zonder zijn Vaste Mannen trouwens. Zijn enige gezelschap was zijn gitaar. Het was dus veel minder Gerard dan Dinie en Harrie hadden verwacht en gehoopt, maar toch was het de moeite ...

Harrie moet even door het stof. Weet u nog dat ie zo lullig deed over de gemeente Nuenen, die de Pootlaan en Brabantring ging ombouwen ? Terecht kreeg Harrie daar kritiek op. Eén iemand merkte op dat Harrie onwaarheden vertelde en liet doorschemeren dat het makkelijk is om op de gemeente te kankeren. "Als het je echt teveel wordt, doe er dan echt wat aan en laat je zien daar waar de besluiten genomen worden", stelde die persoon voor. Harrie moet nu toch echt toegeven dat ie het allemaal verkeerd heeft gezien. De verkeerschaos die hij vreesde is uitgebleven. Belangrijkste reden daarvoor is dat werkzaamheden een paar weken later dan gepland zijn begonnen. De gemeente besloot toch om eerst maar de andere klussen af te maken, zodat er alsnog een alternatief voor het verkeer was. Verder moet Harrie ook toegeven dat het eindresultaat er mag wezen. Het is echt een stuk mooier geworden dan hij had verwacht. Hoogtepunt is wel het zebrapad dat is aangelegd. Dat is niet zomaar een zebra...