Test

Vandaag begint Harrie aan zijn 50e levensjaar (dank u). Hij heeft al negen digitale felicitaties mogen ontvangen: één uit Frankrijk, één uit Spanje, één uit China en ook de rest was van allerlei -al dan niet bestaande- organisaties met websites waar Harrie zich ooit heeft geregistreerd. Collega Glasman (die maar net iets ouder is dan Harrie, wat dan ook meteen de reden is dat beiden graag putten uit de uitspraken van bijvoorbeeld Sjef van Oekel, Jan Vos en Neerlands Hoop), heeft dit levenspunt dus recent al meegemaakt en hij heeft Harrie gewaarschuwd. "Het komende jaar wordt het moeilijkste in je leven", heeft-ie Harrie bemoedigend toegesproken. En hij heeft Harrie gewaarschuwd om alert te zijn zodra hij de neiging voelt opkomen om motor te gaan rijden, of als hij een strakke plasser krijgt als-ie de meisjes van 3 HAVO voorbij ziet fietsen. Maar Harrie kan zich niet voorstellen dat het bij hem zo'n vaart zal lopen. Tuurlijk, hij kent óók mannen die rond hun 50e ineen...

Spreuken: spotters worden bidders. Concert des levens Ziekenhuis Lp's bij Bol.Com platenspeler vereist. Adviezen zijn nodig Hilarisch

Er zijn tijden in Harries leven geweest dat hij van alles wilde kopen (vooral elpee's), maar er geen geld voor had. Nu is Harrie recent tot de ontdekking gekomen dat hij geleidelijk aan in een soort rustfase in zijn leven is beland waarin dat is omgedraaid: door wat gehandel hier en daar (en ook door af en toe tegen betaling wat stukjes te schrijven) heeft hij wat geld op zijn priverekening verzameld waarvan hij best iets leuks zou kunnen kopen, maar hij heeft vrijwel geen enkele behoefte meer om andere dingen te kopen dan de primaire levensbehoeften.  Elke dag ziet-ie op allerlei manieren aanbiedingen van producten voorbij komen, maar hij ziet nog maar zelden dingen waarvan zijn portemonnee gaat jeuken. Het is nu al zó erg, dat hij zelfs nauwelijks meer koopwaardige dingen tegenkomt als hij actief gaat zoeken, op Marktplaats bijvoorbeeld, of op eBay. En in plaats van zich daarbij neer te leggen en leuke dingen te gaan doen, blijft-ie toch steeds zoeken naar iets koop...

Bij de winter hoort kerst en bij kerst hoort rood. Harrie heeft geen idee wie dat bedacht heeft. Nu is het is lente en daar hoort ook een kleur bij: geel. Geel is ook de kleur van de trui die de winnaar van de Tour de France krijgt, die trouwens in de zomer wordt verreden. De Tour start dit jaar in Rotterdam en die stad was daarom afgelopen donderdag geel gekleurd, las Harrie in het Algemeen Dagblad van vrijdag. Joop Zoetemelk en Bernard Hinault kwamen met een speciale gele Tour-trein aan op het station. Volgens het verhaal werden 's avonds ook de Erasmusbrug en de Euromast in het geel gehuld. Harrie las het bericht vlak nadat hij boodschappen had gedaan. Pas toen drong het tot hem door dat het lente was. In de winkel voerde geel ook al de boventoon, maar hij had de link met de lente toen nog niet gelegd. Enigszins naïef, dat klopt, maar dat hoort bij Harrie. Bij de kassa had hij het achteraf bezien ook al kunnen bedenken, toen hij zo'n plastic ding pakte om zijn eigen b...

Voor gekken zoals Harrie is de herfst de slechtste tijd van het jaar. De blaadjes gaan dan vallen en veroorzaken neerslachtigheid bij hen die een aanleg hebben voor zwaarmoedigheid.  Natuurlijk verkondigen deze openingszinnen grote onzin. Het is dan ook de algemene opinie over de invloed van de herfst op zwaarmoedigen. En zoals gebruikelijk is de algemene opinie nu niet direct iets waar de mens blind op kan varen. Harrie kan als erkend zwaarmoedige opmerken dat de herfst juist een van zijn favoriete jaargetijden is. Als er al jaargetijden zijn die hem deprimeren dan zijn dat juist de zomer en -in mindere mate- de lente. Sinds deze week weet hij hoe dat komt.  Een psycholoog legde op de radio uit dat normale mensen -zoals u- in de winter rust nemen en de lente aangrijpen om weer met nieuwe energie van alles te gaan ondernemen. Die ondernemingslust kan maanden aanhouden en neemt pas tegen de herfst af.  Een groot aantal zwaarmoedigen -waaronder Harrie- doet het noodge...

'She's lucky to be alive', the doctor whispered to the nurse 'She only lost half a pint of blood, twenty-nine dollars and an alligator purse...' Tom Waits schreef en zong het, op zijn elpee Blue valentines. $29,00 heet het en Harrie moest meteen aan dat nummer denken toen-ie hoorde dat we in Nederland 29 miljard euro moeten gaan bezuinigen. Wat de waarde van de dollar is maakt bij dit vergelijk niet zoveel uit. 29 dollar of 29 miljard euro, dat verschil is ook zonder de juiste omrekeningsfactor wel duidelijk. Toch hoeft niet op alles bezuinigd te worden. Dat was goed nieuws en Harrie hoorde het een dag later op de autoradio. De overheid wil namelijk juist méér geld gaan besteden aan allochtonen die in Nederland onder hun niveau werken. Professoren die vuilnis ophalen dacht Harrie meteen, of ingenieurs die in plantsoenen schoffelen.  Harrie vond het van de ene kant best een goed idee om te proberen die mensen op niveau te laten werken, maar van de andere k...

Tante Ans was de enige gek in Harries familie. De enige officiële, erkende gek althans, die ook het grootste deel van haar leven in een inrichting heeft gewoond. Volgens Harries moeder waren de meeste broers en zussen van tante Ans ook gek. Ans' broer Jan, die ook Harries vader was, was volgens Harries moeder de gekste van allemaal. Volgens haar hadden ze Jan in een inrichting moeten opsluiten en niet tante Ans. Harrie heeft tante Ans maar één keer in zijn leven gezien, in haar eigen huis, en dat moet voor Harries 7e verjaardag zijn geweest. Dat weet Harrie zo goed, omdat het één van de twee uitstapjes in zijn leven is geweest waarbij zowel zijn vader als zijn moeder aanwezig was. Die geraakten rond 1967/1968 in een soort oorlog en Harrie is van 1961, dus..... Maar er is nóg iets wat Harrie altijd van die dag zal onthouden. Toen tante Ans de deur open deed om Harrie en zijn familie binnen te laten, zei ze tegen Harrie: "Maar jou had ik toch niet gevraagd?". Zoals ge...

Harrie herinnert het zich nog wel, de eerst keer dat-ie die stem op de radio hoorde. Hij was in de auto op weg naar Amsterdam en opeens was-ie daar. Pas toen het allemaal alweer achter de rug was realiseerde Harrie zich hoe fascinerend het eigenlijk is dat er op zo'n moment zó snel zó veel dingen door je hoofd kunnen gaan. Je rijdt naar Amsterdam, niets vermoedend en een beetje in gedachten verzonken. Ineens schrik je wakker uit die gedachten, omdat je een stem hoort die een soort wekker voor je brein lijkt te zijn. Je kent die stem, maar kan hem niet direct plaatsen. Maar het zal uiteindelijk hooguit 5 seconden na je ontwaken zijn dat je alweer weet wie je daar hoort: het is Stalen Toon, met wie je een jaar in de plaatwerkerij hebt gewerkt! Stalen Toon, aan wiens stem 30 jaar geleden al te horen was dat hij een tabaksfabriek in zijn eentje aan voldoende klandizie hielp. Stalen Toon, op op wiens lijf nauwelijks nog ruimte beschikbaar was voor nóg een tattoo en van wie werd gef...

Harrie vindt het vreselijk als kinderen sexueel of anderszins misbruikt zijn, laat dat duidelijk zijn. Maar als-ie eerlijk is begrijpt-ie de ophef niet die momenteel wordt gemaakt over het sexuele misbruik van kinderen door geestelijken. Waarom staan de kranten daar al de hele week vol mee? Gaan die ons de komende weken zeker melden dat de watersnoodramp op 31 januari 1953 plaatsvond, dat Nederland in 1974 van Duitsland verloor met 2-1 en dat inwoners van België Belgen worden genoemd.

Het lijkt weer wat beter te gaan met Ajax. 15 jaar lang is het niks bijzonders geweest, maar de laatste tijd winnen ze nogal regelmatig. Toch is winnen voor de gemiddelde Ajax-fan niet genoeg. Een Ajax-fan wil vooral mooi voetbal zien, met veel goals. Dat laatste is trouwens óók in orde, want Ajax scoort aan de lopende band. Maar mooi voetbal spelen? Dat heeft Harrie ze sinds 1996 eigenlijk niet meer zien doen. Morgen speelt Ajax in Amsterdam tegen PSV. PSV-fans zijn heel anders dan Ajax-fans. Al speelt PSV 34 wedstrijden beroerd en winnen ze alle wedstrijden met 1-0, dan nóg zijn hun fans blij. Daar hoef je dus bij Ajax-fans niet mee aan te komen. Harrie is nogal ongerust over het zelfvertrouwen waarmee spelers en trainers van Ajax zich de aanloop naar Ajax-PSV. Zouden ze in Amsterdam niet weten dat PSV wedstrijden in de Arena als een extra thuiswedstrijd ziet? Ze verliezen er zelden van Ajax. Bovendien doet PSV ook dit seizoen precies wat ze normaliter doen: belabberd en slaap...

Tegen de meeste mensen in zijn periferie heeft Harrie het al verteld en ook de goede lezer van dit weblog heeft het al gezien: Harrie praat sinds december wekelijks met een psycholoog. Niet om de psycholoog (die overigens  Henk  heet) een plezier te doen trouwens, maar om er zelf achter te komen waarom hij niet van bepaalde gedachten en eigenaardigheden afkomt. Harrie heeft in het verleden wel vaker psychologen bezocht, maar veel wijzer is hij van geen van hen ooit geworden. Op het moment zelf was hij teveel in de war om de oorzaak daarvan te kunnen benoemen, maar terugkijkend kan-ie dat heel goed: geen van zijn behandelaars deed ooit een poging om iets van een vertrouwensband op te bouwen. Dieptepunt was een mevrouw bij de RIAGG in Utrecht die Harrie consequent met 'u' bleef aanspreken. Toen Harrie op een bepaald moment zijn allerellendigste gedachten met haar had gedeeld en de vrouw in kwestie opnieuw begon te u-en, vroeg Harrie of ze hem niet alsjeblieft gewoon wil...

Harrie dacht in het begin dat ie dit weblog nooit vol zou houden. Maar het blijft maar duren. Omdat ie weleens schuilnamen voor zijn personages gebruikt en z'n geheugen steeds slechter wordt, weet ie af en toe zelf niet meer wie wie was. Daarom maakt ie er hier een lijstje van. Netjes op alfabet. En hij zal het netjes bijhouden als er iemand bijkomt. Annie: Een nichtje van Dinie en dochter van Dinies zus Kees. Bouwjaar: 1991. Een jong meisje en dus niet te herkennen aan de te grote zonnebril in het haar en telefoon in de hand. Bambam: Ook al een nichtje van Dinie en dochter van Dinies zus Kees. Bebby: Was al een vriend van Harrie op de basisschool. En nu nog steeds!Een rijk bezit! Bets: Bets is de vrouw van Diederik, die weer de broer is van Dinie. Bets is van 1981. Een jong blaadje dus voor Diederik (1971)! De Generaal: Een van Harries weinige echte vrienden. Harrie kent hem vanaf de middelbare school. Net als Harrie gek op muziek. Net als Harrie ernstig geraakt door de dingen des...

Het is laat op de zondagochtend en hoewel het buiten vriest, schijnt eindelijk ook weer eens de zon, na maanden van sneeuw en dito ellende. En als de zon op koude dagen schijnt, dan is tussen 11 en 15 uur de bank in Harries woonkamer het fijnste plekje ter wereld. Daar schijnt die zon dan precies op. Daar word je dan eerst lekker warm van en na een tijdje val je -als de kinderen zich gedeisd houden- in slaap. Dinie ligt al op dat fijne plekje en Harrie gaat erbij liggen. In de warme, soezerige en intieme situatie waarin ze liggen vindt Harrie dat-ie wel wat diepgang aan het geheel kan toevoegen. Daarom vraagt-ie of Dinie het idee heeft of de gesprekken die hij sinds een paar maanden met een psycholoog voert effect hebben. "Dat weet jij zelf beter dan ik", is Dinies -op zich logische- nutteloze antwoord. Even later doorbreekt Harrie de soezerige stilte opnieuw. "Wat zou je ervan vinden als ik er een draaitafel bij koop?",  vraagt-ie aan Dinie. "Als jij daar ...

Harrie was natuurlijk weer een zeikerd, een dwarsligger, bang voor verandering en noem het maar op, toen hij het had over de invoering van de 30-kilometerzone in Nuenen-Zuid . Hij kreeg zelfs het advies om dan zélf in de politiek te gaan, als-ie het allemaal zo goed wist. een aanbod dat-ie natuurlijk meteen afsloeg. Harrie is graag eerlijk en duidelijk en wil bovendien niet ten koste van anderen hogerop komen. Met zo'n instelling heb je in de politiek natuurlijk niets te zoeken. Inmiddels is het bijna 5 maanden geleden dat Harrie zijn gal spuwde. En zie, in die 5 maanden lijkt het er warempel op alsof Harrie ineens een boel medestanders heeft gekregen! Eerst kwamen er ingezonden brieven in het Nuenense huis-aan-huisblad, Rond de linde. Men vond het er allemaal niet veiliger op worden met die snelheidsbeperkingen. De wegen waarop je nog maar 30 mag nodigen eerder uit om er 80 te rijden dan 50, dus 30 was al helemáál idioot, was de boodschap. Iedereen rijdt er dus nog gewoon mins...