Test

Onrust speelt een hoofdrol in Harries bestaan. Hij denkt dat het hem sinds 1980 parten speelt. Hij was toen bezig met autorijlessen en zakte twee keer voor het examen. Voor het eerst in zijn leven kreeg hij het gevoel dat iets waar hij zijn best voor deed mislukte. Vanaf toen speelt faalangst een belangrijke rol in zijn leven en giert er een vrijwel permanente onrust door zijn lijf. De laatste maanden was die onrust af en toe bijna niet te houden, maar vanaf het moment dat Dinie en Harrie besloten uit elkaar te gaan nam de onrust snel af. Harrie keek daarom best uit naar het moment waarop hij weer als vrijgezel door het leven zou gaan. Als vrijgezel hoef je immers aan een boel -al dan niet zelf opgelegde- verwachtingen te voldoen, dus Harrie hoopte dat zijn

Als er iets veranderd is in de loop der tijden is het wel de manier waarop we dingen mogen benoemen. Vroeger kon je iemand -op basis van diens geestelijke of lichamelijke kenmerken- gewoon een gek of een gehandicapte noemen. Dat kan in de huidige tijd absoluut niet meer. Lastig is wel dat er elke paar jaar weer een andere benaming voor gekken en gehandicapten wordt bedacht die hun kenmerken nóg meer moet verhullen. Doel hiervan is om duidelijk te maken dat een gek of een gehandicapte een gewoon mens is en evenveel kansen in de maatschappij moet krijgen als iedereen. Grappig is dat het in het streven naar verhulling van onvolkomenheden wenselijk lijkt om één woord te bedenken waar alle minder bedeelden onder kunnen worden geschaard. Zo werd een gek eerst een geestelijk gehandicapte en werden de old school gehandicapten opgewaardeerd tot lichamelijk gehandicapten. Vervolgens werd het woord gehandicapte verruild voor het veel chiquer klinkende 'minder valide'. Als Harrie het goed ...

Harrie en Dinie wonen dan wel niet meer samen, ze willen wel vrienden blijven. Harrie wilde Dinie daarom ook best helpen met het aansluiten van de nieuwe computers in haar nieuwe huis en met het maken van een draadloos netwerk. Op een avond toog Harrie daartoe naar Dinies nieuwe huis, waar al snel bleek dat Harrie niets kon uitrichten. Dinies provider ( OnsNet Nuenen ) bleek namelijk wel ooit een modem in Dinies huis te hebben gehangen, maar een adapter zat er niet bij. Zonder adapter geen stroom en zonder stroom geen internet, dus Harrie kon al snel weer naar huis. Omdat Dinie de volgende dag moest werken, maar wel graag wilde kunnen internetten, beloofde Harrie om OnsNet de volgende dag te bellen en even een adapter te gaan halen. De bewuste volgende dag ontspon zich daardoor dit gesprek. Tring-keuzemenu-zeer irritante muziek-15 minuten lang de boodschap "u bent de eerste die wordt geholpen" Onsnet: Goedemorgen, OnsNet Nuenen met Peter, waarmee kan ik u van dienst zijn? Ha...

Er zijn best veel mensen die vinden dat Harrie zó bot is dat het niet echt vreemd is dat hij nu (vooralsnog officieus) gescheiden is. Harrie -niet te beroerd om de hand in eigen boezem te steken (cupmaat inmiddels ruim A)- heeft mede daarom ook heus wel nagedacht over de vraag waarom hij er wéér niet in is geslaagd om een vrouw tot aan de eindstreep te boeien. Zelf kwam Harrie niet veel verder dan de constatering dat hij goed alleen kan zijn en het soms best lastig vindt om dingen te moeten doen waar hij op dat moment geen zin in heeft, of (omgekeerd) om dingen te moeten laten die hij juist wél wil doen. Helemaal bevredigend vond hij dit resultaat van al zijn denkwerk niet echt, maar hij kwam niet veel verder. Maar Het Lot stak hem gisteren even ongevraagd als onverwacht een handje toe. Harrie reed van zijn werk naar huis, zette de autoradio aan en sloot zo precies aan op de start van een gesprek met ene Jeffrey Wijnberg. Deze meneer heeft een boek geschreven dat Horken en heksen heet...

2010 is voorbij. Aan het begin ervan schreef Harrie dit in zijn weblog : Al die 'beste wensen' die hij precies een jaar geleden ontving waren achteraf gezien precies wat Harrie al dacht dat ze waren toen hij ze ontving: uit gewoonte geuite gemeenplaatsen zonder enig nut. Hij merkte erbij op dat 2009 een beroerd jaar was geweest. Nu, een jaar later en aan het begin van 2011, blijken de woorden van toen akelig actueel. Harrie zou ze zó opnieuw kunnen gebruiken, al zou hij daarme óf 2009 óf tekort doen. 2010 is namelijk -opnieuw ondanks alle 'beste wensen' die Harrie ontving- een nóg beroerder jaar geworden dan 2009 en het venijn ervan zat in de staart. Op 8 oktober 2010 besloot Dinie dat ze niet meer met Harrie verder wil leven. Dat is op dit moment nog geen 3 maanden geleden, maar in die drie maanden heeft Dinie een ander huis gevonden en al haar spullen ingepakt. Morgen krijgt ze de sleutel van haar nieuwe huis en een week na vandaag wil ze er wonen. Binnen nu en twee ...