Test

Ooit vond Harrie het best leuk om naar het buitenland te gaan en daar een beetje de vlotte jongen uit te gaan hangen. Vooral aan Frankrijk heeft hij best goede herinneringen. Maar ergens in de tijd is hij de reislust verloren. Harrie vindt vakanties meestal teveel gedoe en het geld niet waard. Dat begint al bij de voorbereiding; hoewel hij vakanties bij voorkeur zo min mogelijk voorbereidt, duurt die voorbereiding hem toch nog altijd te lang. Daarna komt de reis zelf. Dat vindt hij wel het ergste deel van vakantie, met name de terugreis. Reizen duren altijd langer dan je hoopt. Elke keer weer probeerde Harrie vooraf een schatting te maken van de duur van de reis, waarbij hij elke keer weer een pessimistischer scenario koos dan de vorige keer. En toch bleek hij zich elke keer weer rijk te hebben gerekend, ook al nam hij alleen snelwegen en deed hij alsof snelheidslimieten in Frankrijk niet bestaan. Als Harrie zich hier weleens over beklaagde, stuitte hij met regelmaat op mensen die glas...

100 jaar geleden moet het veel makkelijker zijn geweest, toen mensen nog gewoon tastbare dingen maakten. Maakte iemand een stoel, dan was voor iedereen in no-time duidelijk of je er fatsoenlijk op kon zitten en zo ja, of je dat voor hooguit een week op die stoel zou kunnen , of dat het geval na een week zou instorten. Tegenwoordig is zoiets nauwelijks meer mogelijk, omdat uiterlijk vertoon de spil in ons bestaan is geworden. De grootste rotzooi wordt gewoon verkocht, omdat er een mooie verpakking omheen zit (kijk bijvoorbeeld naar vrouwen: de mooiste vrouwen zijn meestal de grootste krengen). Aan het uiterlijk van een product is de kwaliteit van hetgeen waarvoor het is bedoeld in elk geval niet meer af te zien. In dit verband moest Harrie wel lachen om een tweetal testen dat hij las in twee van de belangrijkste Nederlandse computerbladen. In beide bladen werd aandacht besteed aan HDMI-kabels. Dat zijn kabels waarmee je beeld en geluid van bijvoorbeeld een dvd-speler kunt transporteren ...

Dit is het dus. Of eigenlijk: dit wás het dus. Dinie en Harrie zijn nu officieel gescheiden. 5 augustus 1996 - 3 februari 2011 is er in de grafsteen van hun huwelijk gebeiteld. Als mensen vertellen over scheidingen hoor je meestal verhalen over processen die een half mensenleven in beslag nemen. Bij Dinie en Harrie was alles in 4 maanden gepiept, maar dan ook echt álles. Op 8 oktober 2010 was er het besluit om ermee te stoppen, precies 3 maanden later trok Dinie in een ander huis en minder dan een maand later is het huwelijk officieel ontbonden. Harrie zou -terwille van de kinderen- zelf nooit hebben besloten om ermee te stoppen. Toen Dinie dat besluit 4 maanden geleden wél nam, raakte Harrie in eerste instantie dan ook hevig in paniek en wilde hij eigenlijk alleen maar dood . Maar de juiste pillen en gesprekken met vrienden hielpen hem door de eerste paniek heen. Langzaam aan kwam een gevoel van opluchting en begon Harrie ook de voordelen te zien van een leven zonder vrouw. Maar pas t...