Test

In zijn eerste voorjaar als vrij man wilde Harrie zijn voortuin naar eigen inzicht inrichten en dus strooide hij er wat zakjes zaad met het opschrift Wildbloemenmengsel in uit. Een paar weken lang bloeiden er best wat aardige dingen, maar na een maand of drie moest Harrie vooral vaststellen dat het geen succes was. De uitgebloeide wilde bloemen waren na een paar dagen harde wind met z'n allen plat gaan hangen over de vaste planten waar hij aan gehecht was. Alsof ze het hadden afgesproken. Harrie besloot gisteren om korte metten te maken met alles wat aan het wildbloemenzaad was ontsproten en heeft in een uur alles wat hem niet aanstond uit de grond getrokken. En nu hij toch zo lekker bezig was besloot hij eindelijk de sterfhuisconstructie te gaan realiseren die hij al zo lang in gedachten had voor de laurusstruik die aan het begin van zijn voortuin staat. Hij had hem al een paar keer tot aan de grond afgeknipt, maar dat was voor de laurus geen reden om met groeien te stoppen. Daa...

Waar Harrie zit weet hij niet precies. Maar wel dat hij hier al rennend over de Eindhovense buitenring is gekomen en dat hij zo dadelijk naar een tentoonstelling gaat. Samen met Dinie en Ricardo. Die zitten bij hem aan tafel. Waar Willie is vertelt het verhaal niet. Er is geen enkele sprake van een ongemakkelijke sfeer aan de tafel. Dinie en Harrie praten met elkaar alsof ze nog steeds een gelukkig getrouwd stel zijn. Ricardo eet chips en drinkt Fanta. Dan wordt omgeroepen dat de tentoonstelling over een kwartier gaat beginnen. Harrie staat direct op en zegt dat hij zich nog om moet kleden. Hij zet het weer op een rennen, maar ditmaal niet over de Eindhovense rondweg. Hij realiseert zich namelijk dat hij veel sneller in het hotel is als hij dwars door het station loopt. Hij rent daarom het perron op en moet heel even inhouden, omdat er een korte stoptrein passeert. Als die voorbij is kijkt Harrie naar links en naar rechts en loopt dan loodrecht op de rails naar het volgende perron...