Test

Harrie brengt zijn vrije tijd bij voorkeur vrij passief door (lees: zittend of liggend op de bank). De meeste van zijn vrije tijd brengt hij door met film kijken, muziek luisteren of lezen. Nu is hem al vaak opgevallen dat van deze drie bezigheden alleen lezen als geestverrijkend wordt gezien. Lezen verruimt de blik is de heersende opinie. Want lezen, dat is kijken met andermans ogen. Dat heeft Harrie ooit eens ergens gelezen. Over film kijken en muziek luisteren haalt de gemiddelde medelander vaak de schouders op, daarmee suggererend dat hier eerder sprake is van tijdverspilling dan van een aangename vrijetijdsbesteding. Bij Harrie wekken dat soort reacties vervolgens weer schuldgevoelens op, omdat hij zich dan af gaat vragen of hij zijn kinderen geen slecht voorbeeld geeft door zo passief en voorspelbaar te zijn. Zijn angst is vooral dat hij zijn kinderen onvoldoende inspireert om meer van het leven te gaan maken dan hij zelf heeft gedaan. Maar vandaag heeft Harrie door Cha...

Tussen de nieuwe cd's stond er ineens een van Peter Hammill. Die had zich toch alweer een aantal jaren koest gehouden, maar nu heeft hij Consequences uitgebracht. Harrie heeft hem meteen gedownload en beluisterd en nu weet hij het toch onderhand zeker: hij begrijpt heel weinig van de muziek van Peter Hammill. Voor degenen die het zijn vergeten: Peter Hammill zong vroeger in Van Der Graaf Generator. Een prachtige naam voor een popgroep. Peter Hammill zal vast een belangrijke stem hebben gehad in het kiezen van een naam voor de groep. Dat denkt Harrie, omdat ook veel van de solo-albums van Peter Hammill mooie en aparte titels hebben, zoals The thin man sings ballads, The future now en Chameleon in the shadow of the night. Aan de titels ligt het wat Harrie betreft in elk geval niet. Aan de teksten schijnt het ook niet te kunnen liggen. Volgens kenners zijn die van een hoog literair niveau. Hier moet Harrie echt vertrouwen op de mening van die kenners, want zelf verstaat hij bijn...

Het werd weer eens tijd dat Nederland de finale van het Eurovisiesongfestival zou halen, hoorde Harrie op de radio. Harrie raakte een beetje in de war van die opmerking. Een finale? Het Eurovisiesongfestival wás toch een finale? Navraag op zijn werk leerde Harrie dat al jaren geleden de regels veranderd waren, doordat er nu meer landen waren dan vroeger. Toen stond Nederland inderdaad altijd in de finale, maar nu er meer landen bestaan worden er eerst twee halve finales gehouden. Hoe het kan dat er ineens meer landen bestaan kon niemand Harrie vertellen. Het leek toevallig dat Harrie gisteravond wéér op het Eurovisiesongfestival stuitte. Tijdens het zappen viel hij met zijn neus in de halve finale waar Nederland ook aan mee zou doen. Maar omdat toeval niet bestaat, moest de conclusie wel luiden dat zo’n festival niet twee keer op één dag zomaar op je pad komt, zodat-ie besloot even te kijken. Harrie werd niet teleurgesteld, want vrijwel meteen kwam de Nederlandse deelne...

Als Harrie érgens spijt van heeft dan is het wel dat hij na de scheiding is blijven wonen in het huis dat hij destijds met Dinie kocht. Hij merkt bijvoorbeeld vaak dat hij goedgemutst het huis binnenstapt, maar dat er een soort treurigheidsgordijn over hem heen valt als hij de voordeur dichtdoet. Misschien waren er toch teveel herinneringen aan Dinie in het huis rond, al is hij zich eerlijk gezegd niet bewust van veel slechte herinneringen aan haar. Daarnaast baalt Harrie ervan dat zijn huis hem in financieel opzicht eigenlijk een loer heeft gedraaid. Bij de scheiding zat er een redelijke overwaarde in het huis dat hij met Dinie bezat. Bij het overnemen van het huis heeft hij logischerwijs de helft van die overwaarde aan Dinie moeten betalen, maar inmiddels is Harries helft door de recessie verdampt. Sterker nog: de kans is levensgroot dat hij met een schuld blijft zitten als hij zijn huis zou willen verkopen. En toch is dat waar Harrie over zit te denken. Hij zou namelijk eigenl...

Nadat zijn ouders waren gescheiden leek Harries moeder een nieuw doel in haar leven te hebben gekregen: het zo zwart mogelijk maken van Harries vader. Harrie heeft altijd vermoed dat dat gedrag aan de basis heeft gestaan van zijn psychische malaise. Een psycholoog bevestigde gistermorgen Harries vermoedens en legde ook nog even precies uit op welke wijze dit soort gedrag een kinderziel aantast. Een paar uur later las Harrie -alsof toeval niet bestaat- onderstaande passage in een boek van Charlotte Roche: Van de pedagogielessen hebben we geleerd dat ouders van scheidingskinderen vaak proberen de kinderen aan hun kant te krijgen. De ene ouder spreekt dan kwaad over de andere ouder. Wat beide kwaadsprekende ouders vergeten, is dat hij of zij daarbij altijd de helft van het eigen kind beledigt. Voor zover je kunt zeggen dat een kind half de moeder, half de vader is. Kinderen van wie de vader altijd door de moeder zwart wordt gemaakt, wreken zich later op die moeder. Alles komt als een ...