Test

Harrie krijgt een nieuwe baas. De oude (Sjors) heeft er geen zin meer an. Sjors deed van oorsprong hetzelfde werk als Harrie, maar op een gegeven moment wilde hij weleens een stapje hogerop. Nu is hij dus 7 jaar baas. En hij heeft genoeg van de oeverloze vergaderingen, de continue reorganisaties, het fungeren als pispaal tussen directie en werkvloer, etc. En dus moest er een nieuwe baas komen. Nu gelden er op Harrie's werk allerlei spelregels. Die worden altijd luid verkondigd, op een manier die een buitenstaander doet vermoeden dat een betere en eerlijkere werkgever nog moet worden uitgevonden. Eén van die spelregels is, dat je iemand aanspreekt op onwenselijk gedrag. Een andere regel is, dat we een veilige werkomgeving met elkaar nastreven. Er zijn nog wel meer regels (we zijn vernieuwend, betrouwbaar, transparant), maar die bezigt iedereen tegenwoordig. Daar hebben we dus niet veel aan. Voor een nieuwe baas geldt óók een regel: eigen volk eerst. En als daar niks tussen zit, zett...

Harrie's weblog heeft een eerste magische grens doorbroken. Gisterochtend bleek dat 99 unieke computers ooit hadden ingelogd op Harrie's site, maar vandaag staat de teller ineens op 105! En omdat 100 toch altijd als natuurlijke barriere wordt gezien, is Harrie blij. En trots óók wel, omdat hij behoorlijk wat positieve reacties krijgt. De meeste mensen die hij spreekt zeggen dat ze de stukjes behoorlijk leuk vinden. Nou weet Harrie natuurlijk óók wel dat de meeste mensen maar wat zeggen, maar toch. Als Harrie de passage van de 100-unieke-gluurders-grens even mag aangrijpen om terug te kijken op zijn weblog tot nu toe, dan moet hij zeggen dat het hem niet altijd mee is gevallen. In eerste instantie kwam dat doordat Harrie toch teveel schreef met het oog op effect. Gelukkig had ie snel door dat ie moest onthouden dat ie in eerste instantie voor zichzelf schreef en niet voor anderen. Daarna ging het beter. Vervolgens heeft Harrie geconcludeerd dat hij eigenlijk steeds erg lange stu...

Harrie krijgt regelmatig vragen over wereldse ontwikkelingen, menselijke gedragingen, etc. Van de ene kant wil Harrie zijn scherpe inzichten niet altijd met u delen. Hij heeft er zelf 46 jaar over gedaan om die inzichten te verwerven en dan zou hij u zeker even in 10 minuten vertellen hoe het zit? Hij geeft u zijn vrouw toch ook niet in bruikleen? Van de andere kant vindt Harrie dat hij ook een voorbeeldfunctie heeft, zeker te opzichte van de jeugd. Omdat die alleen nog maar met iPod's in hun oren lopen en daardoor veel signalen missen, zullen die er minstens 92 jaar over gaan doen om enig inzicht te verkrijgen. Daaro zal Harrie vanaf nu toch wat vragen van u beantwoorden. Eén van de meest gestelde vragen komt voort uit Harrie's terloopse opmerking over Audi-rijders in een eerder bericht. Die geven zelden richting aan zei Harrie en daarop volgde de vraag: hoe zit dat nou Harrie? Waarom Audi-rijders? Zijn zij de enigen die dat doen? Hoe kan ik voortaan zelf inschatten of iemand ...

Als je zo dol bent op je werk als Harrie, moet je oppassen dat je je vakantie niet vergeet. Maar wanneer is die vakantie ook alweer? Vroeger, toen iedereen nog tegelijk vrij was, was het makkelijk. Maar met de vakantiespreiding van tegenwoordig is het wat lastiger. Gelukkig leeft er in Harrie’s straat een familie (laten we ze voor het gemak even Nervosi noemen) die voor de hele straat als baken van de naderende vakantie fungeert. Ongeveer twee weken voor de laatste schooldag van de kinderen, wordt namelijk de dakkoffer op de auto van de Nervosi’s gemonteerd. Voor hen die dit teken nog niet kennen, of het over het hoofd zien, volgt een week later het ultieme vakantiesignaal: dan wordt de grote creme-kleurige caravan met bruine accentstrepen zo ver mogelijk onder de carport gewurmd. Vanaf dat moment kan gedurende een week worden genoten van een gratis voorstelling waar menig maker van straattheater de vingers bij aflikt. Zij die niet over de middelen beschikken om een reis te maken, zoud...

Kleine Harrie had alleen oog voor voetbal. In gedachten zag hij zich als opvolger van De Verlosser, die toen trouwens nog gewoon Johan Cruijff heette. Harrie meldde zich bij voetbalclub Bergeijk, de eerste stap op de weg naar de top. Maar lid zijn van een voetbalclub bleek beduidend minder leuk te zijn dan met je vriendje voetballen. Harrie moest rondjes lopen, bokspringen en rek- en strek-oefeningen doen. Verder was hij de enige in het gezelschap die het Bergeijkse dialect niet sprak. Dat gaf Harrie sterk het gevoel dat hij er niet bij hoorde. Op dat moment weet Harrie dat aan zijn boerse teamgenoten. De eerlijkheid gebied te zeggen dat het gevoel er niet bij te horen later een rode draad in Harrie's leven zou blijken te zijn. Maar toen, na twee trainingen, kwam het allerergste: de wedstrijd. Harrie had zich daarop verheugd, maar zijn vreugde sloeg al snel om in ongeloof toen bleek welke positie de trainer voor Harrie in gedachten had. Harrie was natuurlijk geboren als spits. De t...

Harrie en zijn vrouwtje zijn al een paar weken in een klusstemming. Dinie weet dat zo'n stemming bij Harrie nooit lang aanhoudt. Daarom probeert ze Harrie zo ver te krijgen dat ie wat gestarte klusjes afrondt. Harrie's kluslust is namelijk zó weer weg. Want net zoals klussen niet Harrie's hobby is, is een klus afmaken al helemaal veel gevraagd. Dinie was dan ook niet erg enthousiast toen Harrie voorstelde om naar een nieuwe houten vloer voor de woonkamer te gaan kijken. De badkamer was immers nog niet af en ook de schuur opruimen, eem buitenkast afmaken, de keuken afwerken en de zolder schilderen waren nog gepland. Met de aanschaf van een nieuwe woonkamervloer zou het lijstje met af te ronden klussen dus niet echt korter worden. Maar Harrie wilde alleen maar even kijken en dus ging Dinie toch maar even mee. En binnen een half uur hadden ze een nieuwe vloer gekocht. Maar ze hebben het slim gedaan deze keer. Deze vloer láten ze leggen. Dat leek Dinie wel zo veilig, omdat de k...

Wat is kunst? Een vraag die de mensen al eeuwen bezighoudt. Toen Harrie jong was, werd al vaak gekscherend gezegd 'spijker een drol op een plank en je hebt kunst'. Harrie vond dat toen grappig. Kinderen vinden alles met stront erin grappig. Met de jaren raakte Harrie weleens in de war. Kwam ie in het Van Abbe en zag ie dat de grote zaal helemaal was gereserveerd voor een paar stukken wrakhout in een compositie met vijf stukjes van een PET-fles en drie spijkers. Stonden daar allemaal mensen omheen te kijken met de bekende Stedelijk-blik van 'goed dat deze kunstenaar dit zo treffend weet te uiten', terwijl Harrie aan de suppoost vroeg wanneer deze zaal weer in gebruik werd genomen. Vandaag reed Harrie tussen Best en Son, toen hij op de radio een vraaggesprek hoorde met de conservator van het Stedelijk. Bleek dat voor een doos met pillen, daar ingegooid door Damien Hirst, 14 miljoen euro is betaald. En dat is het hoogste bedrag dat ooit voor werk van een nog levende kunste...