Top
De mooiste uitjes zijn die waar álles in zit: een lach, een traan, dat soort dingen.
Harrie heeft zo'n uitje mogen beleven tijdens de vakantie. Samen met Dinie, Ricardo, Willie en natuurlijk Elvis, ging ie een stukje rijden. Ze zagen ergens een bordje Brouwershaven. Daar had Dinie nogal wat tijd verbracht voor ze Harrie leerde kennen en ze wilde het hem weleens laten zien.
Het was inderdaad een aardig plaatsje. Het centrum was een als parkeerplaats vermomd dorpsplein. Dat plein was meteen de start van een gracht, met huizen en een paar restaurants aan de oevers. Voor een paar huizen zaten oudere mensen op bankjes, te kijken naar alle reuring.
In de gracht lagen wat boten afgemeerd. De Van Geffen's liepen helemaal van het dorpsplein naar de laatste aangemeerde boot en toen weer terug. Daar waren ze 5 minuten mee kwijt en toen was het kwart over 5 en tijd voor het hoofddoel: eten en drinken.
Ze vonden een plek op het terras van een zaak met de curieuze naam Sjee Bee. Verengelst van "Sjee, een bij!" misschien? Bijen zag Harrie er trouwens niet, maar wespen des te meer. Er lag één menukaart, die door Ricardo werd geconfisceerd. Die zag van alles staan, maar wilde een tosti.
Harrie nam de kaart even over en zag dat de tosti's tot de lunchgerechten behoorden en die werden maar tot 17.00 uur verstrekt. Voor tosti's waren ze dus een kwartier te laat. Van de andere kant: wie kan zo'n schattig kind van negen iets weigeren? En wat is een kwartier op een mensenleven?
De ober was een jongeman van een jaar of 18, wiens gelaat niet de vreugde uitstraalde die Harrie op gezichten van tijdgenoten wél dikwijls ziet. De Van Geffen's bestelden wat te drinken en Harrie voegde daaraan toe dat ze ook wat wilden eten. Dat kon, zei de ober. Harrie meldde dat Ricardo eigenlijk een tosti wilde, dat ie wist dat daar het tijdstip daar niet meer naar was en of er toch
Harrie heeft zo'n uitje mogen beleven tijdens de vakantie. Samen met Dinie, Ricardo, Willie en natuurlijk Elvis, ging ie een stukje rijden. Ze zagen ergens een bordje Brouwershaven. Daar had Dinie nogal wat tijd verbracht voor ze Harrie leerde kennen en ze wilde het hem weleens laten zien.
Het was inderdaad een aardig plaatsje. Het centrum was een als parkeerplaats vermomd dorpsplein. Dat plein was meteen de start van een gracht, met huizen en een paar restaurants aan de oevers. Voor een paar huizen zaten oudere mensen op bankjes, te kijken naar alle reuring.
In de gracht lagen wat boten afgemeerd. De Van Geffen's liepen helemaal van het dorpsplein naar de laatste aangemeerde boot en toen weer terug. Daar waren ze 5 minuten mee kwijt en toen was het kwart over 5 en tijd voor het hoofddoel: eten en drinken.
Ze vonden een plek op het terras van een zaak met de curieuze naam Sjee Bee. Verengelst van "Sjee, een bij!" misschien? Bijen zag Harrie er trouwens niet, maar wespen des te meer. Er lag één menukaart, die door Ricardo werd geconfisceerd. Die zag van alles staan, maar wilde een tosti.
Harrie nam de kaart even over en zag dat de tosti's tot de lunchgerechten behoorden en die werden maar tot 17.00 uur verstrekt. Voor tosti's waren ze dus een kwartier te laat. Van de andere kant: wie kan zo'n schattig kind van negen iets weigeren? En wat is een kwartier op een mensenleven?
De ober was een jongeman van een jaar of 18, wiens gelaat niet de vreugde uitstraalde die Harrie op gezichten van tijdgenoten wél dikwijls ziet. De Van Geffen's bestelden wat te drinken en Harrie voegde daaraan toe dat ze ook wat wilden eten. Dat kon, zei de ober. Harrie meldde dat Ricardo eigenlijk een tosti wilde, dat ie wist dat daar het tijdstip daar niet meer naar was en of er toch
Reacties
Een reactie posten